Dwie Wigilie

Jedna jest bramą do Tajemnicy Wcielenia, to ta z 24 na 25 grudnia. Druga to wigilia Uroczystości Świętej Bożej Rodzicielki zbiegająca się z Nowym Rokiem, tym razem 2017. Pomiędzy nimi Oktawa Bożego Narodzenia, czyli jedno wielkie ośmiodniowe świętowanie Bożego Narodzenia.


Spędziliśmy tę drugą wigilię w dużej wspólnocie na Południowej. Byli obecni członkowie WŻCh i ich przyjaciele z dziećmi.


Krótka refleksja o. Henryka wprowadziła w atmosferę Mszy św. Dotyczyła dwóch tematów. W pierwszym ukazał sylwetkę papieża Sylwestra i jego rolę na przełomie epok, który wyznaczył 313 rok (Edykt Mediolański) i wyjście chrześcijaństwa z podziemia. Następnie było kilka myśli o Synu Bożym narodzonym w rodzinie, choć nie z rodziny i w małżeństwie, choć nie z małżeństwa oraz o św. Józefie „Wielkim Niezauważonym” przez kontemplujących tajemnicę Wcielenia.


Potem rozdzieliliśmy się, jedni udali się do swoich bliskich na dalsze świętowanie niosąc radość komunii w Słowie i Eucharystii, inni pozostali na Południowej, by tu zakończyć Stary i powitać Nowy Rok w klimacie przyjaźni i jej ciepła. Był to niewątpliwie piękny akcent w naszym przeżywaniu początku Nowego Roku. Dość powiedzieć, że zakończyliśmy wspólnotowe świętowanie dobrze po południu 1 stycznia 2017 roku.