ŚLADY NA ŚNIEGU

Tematem ostatniego ze spotkań WŻCh-owskiej wspólnoty „św. Ignacy”, było „smakowanie codzienności”. Prowadząca zaczęła od przypomnienia metody codziennego rachunku sumienia według św. Ignacego Loyoli, tak, jak ją się proponuje odprawiającym rekolekcje ignacjańskie. Ten specyficznie ignacjański sposób modlitwy zmierza do odkrycia obecności Pana Boga w wydarzeniach dnia i towarzyszących im poruszeniach.
Ujmując rzecz inaczej, chodzi o dostrzeżenie, jak Pan Bóg „przeszedł” przez mijający dzień mojego życia. O zobaczenie „śladów” (znaków) Jego miłującej obecności.
W rachunku sumienia badamy te „ślady” podobnie, jak badamy ślady na śniegu. Ślady przyciągają naszą uwagę, intrygują, nawet jeśli ich specjalnie nie szukamy. Przyglądamy się im. Usiłujemy ustalić do kogo należą, a następnie staramy się uchwycić, jaki kierunek nam wskazują, dokąd prowadzą.
Spacer zaśnieżoną okolicą może być doskonałą zachętą, aby sięgnąć po ten rodzaj modlitwy lub powrócić do jej praktykowania.
Odkrycie obecności Pan w naszym „tu i teraz” nadaje wydarzeniom niepowtarzalny smak – niecodzienny smak..

WŻCH Magnificat

Białystok, 30. 1. 2019r.