ZARANIE

Pragnęłam
a moje pragnienie wyprzedzone
pragnieniem od wieków
Moje zaranie
we wnętrzu serca Ojca

Z pragnienia - jestem

Przejrzałeś mnie, Boże, i znasz mnie!
Uradowałeś się
moim kształtem i wnętrzem
Ująłeś mnie w dłoń
i do ucha przybliżasz - wiesz
gdy me myśli, zamiary, decyzje i czyny
trącone wydają dźwięk czysty

Dłonie mego Boga ujęły mnie
gestem pewnym i czułym
Usta tuliłam do rany
kiedy ukrył mnie w dłoni

Pan wysłuchał pragnienia
trwam w milczeniu
śnieg stopniały
przepełnił strumienie

Na wezbranych falach
konkretny kurs łódź obrała
Najważniejsze - stopy Jezusa
na moim pokładzie

JMD

Wierszowane wspomnienie z rekolekcji ignacjańskich. Nazwisko imię znane Redakcji.

WŻCH Magnificat

                                                                                                                                                                                                                                              Białystok, 2. 2. 2019.