ENNIO MORRICONE I WŁASCIWY PUNKT WIDZENIA

Z okazji śmierci Ennio Morricone (6.07.2020r.) jezuici z kościoła św. Ignacego zaproponowali chętnym, zwłaszcza pielgrzymom i turystom, możliwość zwiedzania kościoła nocą z jednoczesnym słuchaniem ścieżki dźwiękowej z filmu „Misja”, którego akcja dzieje się na terenach misyjnych zamieszkanych przez plemiona Guaranów. To właśnie tam powstały wspólnoty złożone z jezuitów i członków plemienia Gurarani tzw. „redukcje paragwajskie”. Nie tylko muzyka zmarłego mistrza, ale i piękne freski w nawie głównej kościoła ciągle przypominają  misyjne zaangażowanie jezuitów na świecie.

 

Po ogólnym wstępie rektora kościoła ojca d’Adamo,  obecni,  mogli wybrać sobie przewodnika mówiącego ich językiem – także i polskim,  z którym kontynuowali zwiedzanie kościoła. Zwiedzający mogli skorzystać z tej oferty 10 - 12 lipca, od 20.00 do późnych godzin nocnych. Ta inicjatywa cieszyła się dużym powodzeniem, jak na obecne warunki.

Wchodząc do kościoła św. Ignacego w Rzymie stajemy na progu tajemnicy jednego z najpiękniejszych i najbardziej fascynujących dzieł jezuickiego baroku w tym mieście. Harmonijne połączenie architektury i malarstwa, rzeźby, sztuki kamieniarskiej i odlewniczej czyni tą świątynię niezwykłą. Swoją wyjątkowość zawdzięcza ona także twórczości jezuickiego malarza, architekta, mistrza perspektywy, projektanta polichromii ołtarza głównego, iluzjonistycznej kompozycji kopuły, sufitu nawy głównej oraz bocznych ołtarzy, a w wielu przypadkach ich wykonawcy - Andrea Pozzo (1642-1709).

Nie wystarczy wejść do kościoła by właściwie odczytać i docenić owoc malarskiego kunsztu Pozzo. Trzeba jeszcze znaleźć właściwy punkt patrzenia. Gospodarze ułatwili to pielgrzymom zaznaczając je na posadzce odmiennego koloru marmurem, a także umieszczając lustro na specjalnej konstrukcji pozwalające kontemplować widok sufitu bez konieczności zadzierania głowy. Andrea Pozzo był znany z projektowania wielu podobnych konstrukcji ułatwiających zrozumienie i kontemplowanie przesłania wpisanego w architekturę i polichromię kościoła np. urządzenia, które zapalało świece umieszczone we wznoszącym się rzędzie, a wykorzystywane do prezentacji obrazów.

Będąc w Rzymie warto nawiedzić kościół św. Ignacego, zwłaszcza, że jest położony niedaleko od kościoła II Gesu. Chociaż nie ma tu relikwii św. Ignacego (są w II Gesu), to u stóp pięknych ołtarzy spoczywają ciała św. Alojzego Gonzagi, św. Jana Berchmansa i św. Roberta Bellarmina. Jest tu także akcent polski. Pierwsza kaplica po prawej stronie od wejścia jest poświęcona św. Stanisławowi Kostce, patronowi Polski.

                                                                                                                                           Rzym, 25 VII 2020r., o. Henryk Droździel SJ