BIAŁYSTOK- KLEOSIN 2003

REKOLEKCJE W CIĄGU ŻYCIA

BÓG CIĘ ZAPRASZA

ETAP II

 BÓG W MOIM ŻYCIU

 

W poprzednich medytacjach patrzeliśmy bardziej na Boga, który zaprasza do Spotkania. Teraz chcemy zwrócić większą uwagę na nasze życie, aby zobaczyć w nim działanie Stwórcy. Bóg stworzył nas z miłości i nieustannie JEST obecny w naszej historii. Przemawia przez wydarzenia, ludzi, wewnętrzne poruszenia. Kieruje do nas ciągle nowe wyzwania. Jest Tym, który troszczy się o nas nieustannie, pokazując drogę do pełni życia. Zachęca do współpracy w odczytywaniu Jego woli. Jest Bogiem żywym, który pragnie bliskości człowieka. W czasie proponowanych medytacji przypatrujmy się jak Bóg był obecny i działał w historii naszego życia. A jaka była moja odpowiedź?

Proś Boga, aby pokazywał Ci, że twoje życie jest żywą historią objawiającą miłość Boga do ciebie.

PROPOZYCJE DO MEDYTACJI

Księga Jeremiasza 18,1 – 6 i 2 list do Koryntian 4,7-10

1. Wyobraź sobie, że jesteś tą „gliną” w ręku Garncarza. On swoimi dłońmi delikatnie cię kształtuje. Bóg pragnie być Garncarzem mojego życia. Czy jestem podatny na kształtowanie przez Boga?

2. Jeśli naczynie uległo zniekształceniu, Garncarz nie odrzuca je a tworzy inny kształt. Każde naczynie jest dobre i ma swoje przeznaczenie. Bóg jest tym dobrym Garncarzem, który nawet z kruchego materiału potrafi stworzyć piękne naczynie. Bo glina sama w sobie jest krucha, to Garncarz nadaje jej piękno 
i wartość. Moja kruchość jest ważna, bo objawia moc Boga. Naczynie jest cenne ze względu na to, co w sobie nosi. Czy bardziej troszczę się o swoją kruchość czy o noszony Skarb?

3. Nasz Skarb nosimy w naczyniach glinianych. Co w moim życiu jest Skarbem? Czym się napełniam? Jakie skarby gromadzę?

Ew. Łukasza 7, 36 - 50 

1. Historia Szymona faryzeusza: zaprasza Jezusa, choć nie wydaje się, by widział w Nim Mesjasza. Nie czyni zwykłych gestów szacunku wobec drogiego gościa. Chce z Jezusem dyskutować, ale z poziomu swojej mądrości. Czy to spotkanie go zmieni?

2. Historia kobiety: jej życie pełne potępienia ze strony innych, odrzucenia, tęsknoty za miłością.... Słyszała o Jezusie i chce spotkać się z Nim twarzą 
w twarz. Usłyszeć prawdę o sobie, doznać przebaczenia. To spotkanie przywraca jej godność.

3. Postawa Jezusa, który przyjmuje te dwie osoby z miłością, nie potępia żadnej. Pokazuje każdemu prawdę z nadzieją, że poznanie prawdy umożliwi przemianę. Pokazuje, że najważniejsza jest Miłość. Jezus patrzy na mnie, tak jak patrzał na Szymona, na kobietę... Co to spojrzenie budzi we mnie? W jaki sposób ja chciałbym spotkać Jezusa, co usłyszeć?

Ew. Marka 12, 28-34 

1. Co jest najważniejsze? Pytanie to nie było takie teoretyczne – uczeni 
w Prawie podawali 613 różnych przepisów, zakazów, przykazań... 
A gdyby ciebie spytano, które przykazanie jest dla ciebie najważniejsze?

2. „Słuchaj Izraelu” – nasza miłość do Boga jest tak naprawdę tylko odpowiedzią na Jego Miłość. Czy Go słucham?

3. Miłować Boga całym swoim sercem, całą swoją duszą, ... całą swoją mocą... Jak to naprawdę, praktycznie ma wyglądać w moim życiu?

4. Miłość bliźniego a miłość samego siebie – są rozdzielne w moim życiu czy wzajemnie powiązane, wspierają się czy kłócą...?

Ew. Łukasza 4, 14 - 30

1. Misja Jezusa: przychodzi, aby nauczać, przychodzi w mocy Ducha... Przychodzi do ubogich, więźniów, niewidomych.... Pomyśl o tej Misji wypełnianej dziś: „Dziś spełniły się te słowa Pisma”.

2. Nie przyjęty w swojej ojczyźnie, w mieście, w którym się wychował. Odrzucają Go ludzie, którym jest znany; znany jako dziecko, chłopiec, młodzieniec. Zbyt znany - nie widzą w Nim Mesjasza, bo jest dla nich zbyt ludzki. Przeszkadza stereotyp, moja wizja, moje uprzedzenie... Mogę zamknąć się na Bożą miłość, niedowierzać, nie chcieć przyjąć. Jak Bóg jest przyjmowany w moim życiu? W jakich sytuacjach Go odrzucam? Jakie stereotypy przeszkadzają?

Ew. Łukasza 12, 22 - 34 

1. Zatrzymaj się dłużej na oglądaniu w wyobraźni przyrody: ptaków żywiących się na polu, kwiatów... Przyroda objawia zamysły Boga, Jego troskę, bezinteresowność...

2. A jak wygląda moja codzienność? Codzienne zabieganie o sprawy świata, poczucie ciągłego niedosytu, wyścig w pogoni za dobrami materialnymi, mój rozbudzony konsumpcjonizm. Czy w moim myśleniu jest jeszcze miejsce na zaufanie Panu Bogu w sprawach dnia codziennego? Jezus pokazuje co jest najważniejsze – moje powołanie: ”Starajcie się o Jego królestwo...”

3. „Nie bój się mała trzódko” – nie dlatego, że jesteś wielka i mocna, ale dlatego, że Ojcu spodobało się dać ci Królestwo.

Psalm 139

Odczytuj ten Psalm werset po wersecie, czyniąc go twoim hymnem wyśpiewanym Bogu, wielkim dziękczynieniem za dar stworzenia 
i umiłowania. Za to, że Bóg mnie zna i jest ze mną zarówno w niebie jak i w Szeolu, w dobrych i złych chwilach. Jego Miłość do mnie pozwala mi zaakceptować siebie i całą swoją historię; swoją wielkość 
i ograniczenia, talenty i słabości... Wyraź Bogu wszystko, co czuje twoje serce, zwłaszcza to, co nie odbierasz jeszcze jako godne wdzięczności i dziękczynienia.