Schemat medytacji 
  • Czas przygotowania – wiosna
    - przeczytanie tekstu – przygotowanie osobiste medytacji
    - przygotowanie bezpośrednie: uświadomienie sobie przed Kim staję i w jakim celu – miejsce medytacji, pozycja ciała, wyciszenie
    - modlitwa o dobre przeżycie medytacji, o owoce dla służby Bogu
    - wejście w treści medytacji: powrót myślą do historii, która ma być przedmiotem medytacji, użycie wyobraźni – tworzenie klimatu modlitwy
    - prośba o konkretną łaskę, o owoc tej medytacji – prosić o to, czego chcę i pragnę od Pana Boga.
  • Czas medytacji – czas wzrostu i owocowania – lato
    - smakowanie tekstu
    - troska o zrozumienie przez refleksję i rozum oświecony wiarą
    - zobaczenie odkrytych prawd w konkrecie mojego życia – moje reakcje, odczucia, próba identyfikacji z biblijnymi postaciami, rozmowa z Jezusem...
    - od medytacji do modlitwy, do przebywania w świadomości obecności Boga
    - zaangażowanie całego bogactwa naszego człowieczeństwa: pamięci, intelektu, woli, uczuć, zmysłów, wyobraźni...
    - bez spieszenia się, nerwowości, chęci wyczerpania tematu; zatrzymać się tam, gdzie poczuję się pociągany wewnętrznie i tak długo, póki się nie nasycę...
Medytację kończymy serdeczną rozmową z Jezusem, Bogiem Ojcem, z Maryją... 
Całość możemy zakończyć znaną modlitwą: Ojcze nasz, Zdrowaś Mario....

 

  • Czas refleksji – czas zbiorów – jesień
    - refleksja nad formą przeprowadzonej medytacji – by znaleźć osobisty sposób modlitwy (czas, miejsce, postawa, częstotliwość)
    - refleksja nad treścią – uchwycenie i zachowanie owoców medytacji, zapis przemyśleń
  • Czas codzienności – czas korzystania z owoców - zima 
    - czerpanie w codzienności z owoców i łask otrzymanych na medytacji - wracanie w myślach, akty strzeliste...

Opracowanie: Wspólnota lokalna WŻCh