DNI SKUPIENIA W BIAŁYMSTOKU

Jesienne dni skupienia zaplanowane zostały na sobotnie spotkanie w domu Jezuitów oraz niedzielną Mszę św. w kaplicy św. Stanisława Kostki w Wasilkowie.

Planowaliśmy je od wiosny. Przechodziliśmy wtedy wspólnotowe rekolekcje zorganizowane przez o. Łukasza SJ, ówczesnego asystenta kościelnego. Ich organizacja była dla nas nowatorska. Opierały się na rozważaniach Igi Pozorskiej z Łodzi. Grzegorz Gabor z Torunia zorganizował osoby towarzyszące i były one ze wspólnot z całej Polski. Ojciec Łukasz SJ na googlmeet prowadził super wizje. Tematyka naszych rozważań rekolekcyjnych związana była z przeżywaniem życia z Maryją. Owocem tych rekolekcji było pogłębienie naszych osobistych relacji z Maryją, oraz chęć odnowienia Przymierza lub przyjęcie go. Tak oto pragnienia serc stały się naszym celem na nowy rok formacyjny. Zobaczyliśmy, że hasło roku jubileuszowego: „Zobaczyć wszystko na nowo w Chrystusie” wpisało się idealnie w rozeznanie – jak to jest z naszym przymierzem będąc w WŻCh.

Mając taki cel przystąpiliśmy do pracy nad zaplanowaniem dni skupienia, jak i nad składaniem lub odnowieniem przymierza. Grupy lokalne przyglądały się jakie jest nastawienie do tego aktu. Zobaczyły jak powinna wyglądać rewizja, jakie formalne kroki należy podjąć. W międzyczasie dostaliśmy do wypełnienia ankiety dotyczące przymierza.

Będąc koordynatorem lokalnym z bardzo małym doświadczeniem poczułam, że formalności zaczynały mnie przytłaczać. Animator lokalny, tak jak ja powołana została rok temu. Wspólnotowe działanie ma w sobie moc. Poczułam ogromną wdzięczność, że powstał zespół do spraw przymierza. Członkami zespołu są osoby ze wspólnot WŻCh z całej Polski. Koordynatorem tego zespołu jest Justyna Telicka. Mam możliwość bliżej poznać osoby, które mają dużą wiedzę na temat przymierza i jego znaczenia w naszym życiu wspólnotowym. Bazując na wiadomościach ze spotkań tego zespołu wraz z animatorem - Danusią poprosiłyśmy aby od września do listopada grupy w swoich planach uwzględniły spotkania dotyczące przymierza. Pytania rodziły się po każdym spotkaniu, lęki i trudności namnażały się. Był też problem z zorganizowaniem zaplanowanych dni skupienia. Czas przygotowań naznaczony był chorobami (wzrost zachorowani na COVID). Wszystko wokół wskazywało na to aby nasze pragnienia, nasz cel i realizację planów odłożyć na później.

Osobiście doświadczyłam tego, że sami z siebie nic nie zrobimy. Wraz z Danusią prosiłyśmy o dar prawdziwego pokoju serca oraz dar odwagi w podejmowaniu decyzji. Prośby te otworzyły nas na sposób rozwiązania wszystkich problemów i zorganizowania dni skupienia. Rozmowa z Justyną Telicką, określiła ramy jak ma wyglądać organizacja tych dni.

Zobaczyliśmy jak wielkim darem jest możliwość organizowania takich spotkań przez ZOOM, jak ważne jest to, że stanowimy wspólnotę krajową. Możemy spotykać się nawet, gdy choroba lub kwarantanna ogranicza nasze wyjście z domu.

Uczestników dni skupienia dzięki tej formule mogło być więcej. Część spotkała się na Południowej (dom jezuitów) inni łączyli się on-line. W tym miejscu chcę bardzo podziękować Basi Wielgus z Gdyni za pomoc w zorganizowania spotkania na ZOOM i przypilnowanie, by wszystko przebiegało bez zakłóceń. Justyna jako prowadząca pokazała, że ZOOM staje się dla niej mniej obcy. Ale wracajmy do spotkania. Justyna omówiła Przymierze we Wspólnocie Życia Chrześcijańskiego, pokazała jaką drogę ku przymierzu podejmujemy i co z tego wynika. Jak ważna jest akceptacja zasad wspólnoty. Co się dzieje gdy wchodzimy w proces wzrostu oraz, że podjęcie przymierza stałego jest potwierdzeniem powołania do WŻCh. We wspólnocie dokonuje się współpraca z Jezusem dla budowania Królestwa Bożego na ziemi. Oddając się Bogu nic nie tracimy, a wręcz przeciwnie bardzo dużo dostajemy. Organizując te dni zobaczyłam jak wspaniałym darem jest to, że jesteśmy krajową wspólnotą, która jest w światowym WŻCh. Jesteśmy dla siebie wzajemnym wsparciem, bo nawet od strony technicznej Basia była naszą wspaniała opiekunką w poruszaniu się po ZOOM. Justyna była otwarta na naszą prośbę i bardzo przenikliwie przybliżyła zagadnienia związane z przymierzem. Po wykładzie zorganizowane były spotkania w małych grupkach, gdzie zastanowiono się nad zagadnieniami:

1. Jakie treści szczególnie mnie poruszyły (zaciekawiły, wzbudziły pokój, radość lub wewnętrzny sprzeciw, niezrozumienie, lęk).

2. Co Bóg chce mi powiedzieć przez te poruszenia?

3. Co, dzięki tym poruszeniom sobie uświadomiłam/em.

Na zakończenie powierz się Bogu w modlitwie i poproś o łaskę zaufania Mu. Przytoczę kilka wypowiedzi zebranych po pracy w grupach:

Poruszenia:

- szeroki zakres znaczenia  słowa - PRZYMIERZE - w języku polskim, jego głębia

- BÓG pierwszy nas powołał, chociaż nam wydaje się, że to od nas zależy

- APOSTOLSTWO  - to co obecne w naszym życiu, ale robić to bardziej, głębiej, z większą miłością, patrzeć wokół, gdzie mogę kochać bardziej. Istotne jest nasze apostolstwo na zewnątrz i do wewnątrz

- kto odchodzi z WŻCh nie żyje Przymierzem, ale łaską Chrztu świętego

- WŻCh ma swoje Przymierze i tym się różni od innych wspólnot

- zaufanie Bogu, co wymaga miłości wymaga poświęcenia - nasze obawy dotyczące przymierza - pochodzą od złego ducha.

Co Bóg do mnie mówi poprzez poruszenia: Duch Święty przez  wspólnotę chce mi wyjaśnić moje obawy

- na pierwszym miejscu musi być JEZUS, ale daje On nam też Matkę Bożą, aby nas wspierała

- nie jestem animatorem więc nie mogę przyjąć przymierza stałego / to chyba pochodzi od ducha złego/

Co sobie uświadamiam:

- BÓG pierwszy nas powołuje

- potrzebne większe zaufanie do Boga

- mogę liczyć na członków wspólnoty w realizacji stylu życia i apostolstwa, jaki proponuje WŻCh.

Grupa on-line też miała dużo przemyśleń. W spotkaniu małej grupy po zakończeniu konferencji poświęconej Przymierzu w WŻCh uczestniczyło 5 osób. Wszystkie w swoich wypowiedziach podkreśliły liczne poruszenia podczas jej słuchania i nowe światło na rozumienie Przymierza.

Jedna z osób przed konferencją nie była pewna, czy jest gotowa do złożenia Przymierza na stałe. Poruszyło ją zdanie, że Dawcą Przymierza jest Pan, że to On przychodzi ze swą łaską. Po wysłuchaniu konferencji odkryła łaskę Boga do złożenia stałego Przymierza.

Kolejna osoba miała obawy, że jest zbyt krótko w WŻCH, aby złożyć Przymierze. Zarzucała sobie niewierność tej drodze i zobaczyła, że to Bóg jest wierny. Mówiła też o lęku przed tą decyzją i dostrzegła obecność Boga oraz Maryi jako Matki.

Następną osobę bardzo poruszyła głębia słowa „PRZYMIERZE”: to, że Bóg jest wierny Przymierzu, że Przymierze powinno być poddawane rewizji, że jest łaską, że Pan jest nieustannie obecny pomimo jej słabości psychofizycznej, że Przymierze jest rzeczywistością jedynie we wspólnocie, a nie poza nią.

Kolejnej osobie spodobało się klarowne wyjaśnienie znaczenia słowa „przymierze”. Poruszenia, które się pojawiły potwierdziły wcześniejsze własne rozeznanie tej osoby, że to Bóg ją zaprasza do przyjęcia Przymierza oraz że duchowość ignacjańska jest dla niej drogą duchowego rozwoju i apostolstwa.

Ostatnia osoba z grupy zastanawia się nad złożeniem Przymierza, mając wiele wątpliwości. Czuje brak zaangażowania ze swej strony i zadaje sobie pytanie, co jest powodem takiej postawy. Konferencja pokazała jej, że można szukać sposobu pokonania trudności lub powodu, aby tego nie robić. Zobaczyła siebie w tym miejscu i nie wie, co ta sytuacja oznacza w jej życiu.

Rozmowa z Justyną na forum pomogła te wątpliwości wyjaśnić.

Po dniu z Justyną, mieliśmy dzień drugi, z niedzielną mszą wspólnotową. Była to niedziela z Uroczystością Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Mszę celebrował o. Czesław Sobolewski, nasz Asystent kościelny. Zostaliśmy umocnieni w tym, że odpowiedź na zaproszenie Boga jest ubogaceniem naszego życia. Po mszy św. Jarosław Dobrzyński przedstawił swoje świadectwo. Pokazał na przykładzie swojego życia jak ważna jest bliska relacja z Bogiem. Ile dobra możemy dostać, jak Bóg się o nas troszczy. Warto mieć świadomość, że w sytuacjach kryzysowych mamy wsparcie.

Naszym dniom przyświecał tekst z ewangelii św. Jana 15,5

„Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity”

Rozeszliśmy się z pytaniem – Czy możesz określić na jakim etapie drogi w WŻCH jesteś?

Ciąg dalszy naszych rozważań na temat przymierza podjęty będzie na spotkaniach w grupkach podstawowych. 8 grudnia 2021 r. osoby które rozeznają swoją obecność w WŻCH podejmą lub odnowią przymierze. Bardzo jestem Bogu wdzięczna za ten czas.

 

Sylwia Szliserman, Białystok, 5.12.2021

Fot. Sylwia Szliserman