ZWIĄZKI WŻCH (W BIAŁYMSTOKU) Z MARYJĄ

Wspólnota WŻCh poprzez Sodalicje Mariańskie, które w dawnej formie ciągle jeszcze istnieją w ramach struktury organizacyjnej WŻCh np. w Londynie, w parafii polskich jezuitów*, ma swoje korzenie we wspólnocie uczniów gromadzących się pod kierunkiem młodego belgijskiego jezuity Jana Leoniusa w jezuickim Collegio Romano, w Rzymie. Pierwsza wspólnota od samego początku świadomie zawierzyła swoje życie Jezusowi w łączności i przez wstawiennictwo Matki Zbawiciela. Do dziś nad wejściem do pomieszczeń, w których zbierała się pierwsza Sodalicja NMP, tzw. „Prima Primaria”, w bocznej nawie kościoła św. Ignacego w Rzymie, znajduje się pamiątkowa tablica z XVIII wieku poświadczająca ten fakt. Umieszczono na niej następujący zapis:

 

 

 

MARIAE

MATRI DEI RENUNCIATAE

QUAM HAC IN IMAGINE PUERULI

PRIMIS ELEMENTIS IMBUTI A JOANNE LEONIO E S.I.

COLUERUNT A. MDLXIII

A REFERET EXORDIA

SODALITAS MARIANA PRINCEPS

Tłumaczenie starych inskrypcji łacińskich nie jest łatwe. Najogólniej można stwierdzić, że tablicę umieszczono dla upamiętnienia faktu, iż pierwsza Sodalicja Rzymska, potwierdzona przez Grzegorza XIII uroczystym listem w roku 1584, ma swoje początki w Maryi Matce Bożej, którą w tym wizerunku czcili uczniowie pod kierownictwem Jana Leunisa SJ w roku 1563.

Nic więc dziwnego, że także nasza Białostocka Wspólnota WŻCh zawsze mocno podkreślała swoje związki z Matką Zbawiciela.

Przykładem tego był fakt przyjęcia nazwy „Magnificat” dla pierwszej wspólnoty WŻCh w Białymstoku (1987), a następnie nadanie tego samego tytułu (35 lat później) całej Wspólnocie Lokalnej, skupiającej już cztery wspólnoty podstawowe.

Następnym przykładem był akt ofiarowania się Matce Bożej dokonany 25 marca 1985 roku w Białymstoku, ponowiony następnie podczas Mszy św. 2 maja 2007 roku w Ostrej Bramie, w Wilnie w ramach jubileuszowej pielgrzymki z okazji 25-lecia postania Wspólnoty.

W roku obchodów 1050-lecia Chrztu Polski Białostocka WŻCh ponowiła akt zawierzenia siebie Matce Bożej Częstochowskiej, tak jak to uczyniły wszystkie wspólnoty diecezjalne, parafialne, zakonne i ruchy religijne w naszej Ojczyźnie (29.11.2015r.).

Akty te nie były tylko formalnością. Oznaczały wybór drogi życia, które nastawione jest na słuchanie Jezusa, rozeznanie czego On od nas oczekuje i pełnienie Jego woli. Sposób realizacji tego powołania od strony duchowej doskonale odzwierciedla motto na herbie białostockiej wspólnoty:

„KOCHAĆ JEZUSA SERCEM MARYI. KOCHAĆ MARYJĘ SERCEM JEZUSA”.

W czasie walki z epidemią pamiętajmy, że jesteśmy w dobrych rękach. Mamy fundament, na którym się możemy oprzeć. Ramie Jezusa jest ciągle wyciągnięte dla jego potrzebujących pomocy uczniów, podobnie jak zawsze nam towarzyszy uważne i zatroskane spojrzenie Matki Nieustającej Pomocy.

Rzym. 22 III 2022, o. Henryk Droździel SJ

 

* Sodalicje Mariańskie w Polsce, jakkolwiek rozwiązane przemocą przez rząd komunistyczny przetrwały na Uchodźctwie. Istnieją do dziś, zachowując, jako własną, dawną nazwę „Sodalicje Mariańskie” i kierując się dawnymi statutami w ramach Światowej WŻCH. Londyńska Sodalicja (u jezuitów polskich na Walm Lane w Londynie) działała jako Prima Primaria (i nadal jest) dla wszystkich Sodalicji na Uchodźctwie. Do końca XX wieku wydawała własny biuletyn, który był rozsyłany do polskojęzycznych wspólnot sodalicyjnych na świecie. Może ktoś się pokusi o opracowanie tego nieodkrytego do końca fragmentu historii i życia Polskiej Emigracji.

Na zdjęciach:

1. Tablica pamiątkowa z kościoła św. Ignacego w Rzymie.

2. Akt Zawierzenia NMP z 1985 r.

3. Akt nadania imienia „Magnificat” na zakończenie Roku Jubileuszowego 35-lecia powstania WŻCH w Białymstoku. W nagłówku okolicznościowego dokumentu herb Wspólnoty z jej mottem.