PRZYMIERZE W BIAŁOSTOCKIEJ WŻCH

Rzekła Maryja do anioła: „Fiat! - Niech mi się stanie!”. Postawa gotowości do pełnienia woli Bożej, płynąca z posłusznej wiary Maryi, zawsze była inspiracją dla chrześcijan, a w szczególny sposób dla członków ruchów związanych z duchowością Ćwiczeń duchowych św. Ignacego: Sodalicji Mariańskich a teraz Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego. Konkretnym przejawem tej gotowości jest dla członków Wspólnoty złożenie Przymierza, czyli zobowiązania do pogłębiania wiary, korzystając ze środków, które ofiarowuje duchowość ignacjańska, do służenia Kościołowi, zwłaszcza lokalnemu, w tej oraz z tą konkretną wspólnotą. Zobowiązuje to także do pielęgnowania postawy misyjnej w stosunku do otaczającego nas świata oraz do brania na siebie coraz większej odpowiedzialności za życie i aktywność apostolską lokalnej wspólnoty.

W naszej białostockiej wspólnocie WŻCH o nazwie „Magnificat”, 25 marca 2022 r. w Uroczystość Zwiastowania NMP, trzy osoby złożyły Przymierze stałe, a dwie odnowiły Przymierze czasowe. Sam akt zawarcia i odnowienia Przymierza miał miejsce w czasie Mszy św. koncelebrowanej przez o. Leszka Mądrzyka SJ (Asystenta Krajowego WŻCH), proboszcza o. Pawła Buckiego SJ i o. Czesława Sobolewskiego SJ (Asystenta naszej wspólnoty w Białymstoku). Wśród obecnych była przedstawicielka Rady Wykonawczej WŻCh w Polsce i opiekunka białostockiej Wspólnoty z ramienia RW - Basia Wielgus. Sam akt Przymierza został odczytany przez Bożenę, Ewę, Basię oraz Krzysztofa i Olę w czasie mszy św. zaraz po homilii. Homilię wygłosił o. Leszek podkreślając gotowość Maryi do słuchania i wypełniania woli Pana Boga. Ta prosta dziewczyna z małego miasteczka Nazaret, zakochana w Józefie, ciesząca się nadchodzącym weselem, nie odesłała Anioła Gabriela z jego propozycją np. do sąsiadki, ale przyjęła, zadała pytanie i z odpowiedzialnością odpowiedziała pozytywnie Posłańcowi.

Piątkowa uroczystość jest drugim takim uprzywilejowanym czasem składania Przymierza w naszej wspólnocie, która z upodobaniem wybiera do tego uroczystości maryjne. Kilkanaście innych osób złożyło podobne Przymierza w uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP w końcu ubiegłego roku. Dla wspólnoty lokalnej, a tym samym i dla wspólnoty krajowej, jest to wielkie wydarzenie i wielka radość. W tym roku, niestety, przyćmiona nie tylko trwającą epidemią, ale też cierpieniem i obawami spowodowanymi napaścią Rosji na Ukrainę.

Następnego dnia, w sobotę 26 marca br. rano odbyło się spotkanie Rady Lokalnej z gośćmi w domu jezuitów. Odpowiadaliśmy na pytania postawione wcześniej przez o. Leszka. Ponadto wysłuchaliśmy jego uwag, oraz otrzymaliśmy zachętę do dalszej formacji, do budowania wspólnoty i podejmowania apostolstwa.

Po południu, kto mógł, wziął udział w ognisku zorganizowanym przez Jolę i Andrzeja w ich ogrodzie w Grabówce, na cześć przybyłych na naszą uroczystość gości. Niezwykle miło było przebywać w zacisznej altance (wiał silny wiatr), spożywając różne dania, piekąc kiełbaski przy ognisku, w promieniach słonecznych wygrzewać się i rozmawiać na interesujące tematy. W przerwie śpiewaliśmy z Grzegorzem przy akompaniamencie gitary. Towarzyszył nam obraz: jesteśmy razem na łajbie płynącej gdzieś w dal, czujemy się bezpieczni, szczęśliwi, śpiewamy szanty i towarzyszy nam tylko wiatr.

Pan jest łaskawy dla naszej wspólnoty lokalnej i krajowej. Osoby składające Przymierze są dla nas prawdziwym błogosławieństwem. Dlatego w świecie pełnym zawirowań i niepewności możemy z ufnością patrzeć w przyszłość, ponieważ Pan jest i działa pośrodku swego Kościoła.

 

 

Białystok, 27 III 2022r, Redakcja WŻCH Magnificat

Fot.: Sylwia Szliserman, Jola Ż-G